de opdrachtgever of het vertaalbureau?
Voor de vertaling van bijvoorbeeld machinehandleidingen kan het raadzaam zijn Trados (=CAT-tool) te gebruiken. Veel mensen denk bij Computer-Aided Translation dat de computer de vertaling verzorgt. Niets is overigens minder waar. De vertaler blijft nog steeds naar beste kunnen de vertaling uitvoeren, alleen geeft het vertaalgeheugen (ook wel TM=translation memory) aan wat er eerder als vertaling voor dat woord of die regel is gebruikt door de klant/vertaler. Zo kan een volgende handleiding is dezelfde bewoordingen en stijl worden vertaald, ondanks dat wellicht een andere vertaler ermee aan de slag is gegaan.
Bedrijven die een vertaling aan een vertaalbureau uitbesteden krijgen soms nog wel eens onenigheid over wie er nu eigenlijk de eigenaar is van de TM (Translation Memory=vertaalgeheugen) House of Words is daar heel erg duidelijk in. Het is een soort bijprodukt van de vertaling en de inhoud ervan is klantspecifiek. Vandaar dat wij zeggen dat niet het vertaalbureau of de vertaler, maar de klant zelf de eigenaar is.
Uit het oogpunt van concurrentie zou het voor ons handiger zijn wanneer wij het vertaalgeheugen zelf in beheer houden. Door middel van het vertaalgeheugen kunnen we de klant immers een betere prijs bieden dan een ander vertaalbureau die het vertaalgeheugen voor die klant nog moet aanmaken/vullen.
Het is voor een bedrijf dus vrij makkelijk om het hun vertaalgeheugen onder de arm naar een ander vertaalbureau te stappen, wat onze concurrentiepositie niet ten goede komt. Echter is het wel zo dat we daarom altijd wakker zullen (moeten) blijven de klant de beste prijs / kwaliteits-verhouding te bieden. Geen betere manier om scherp te blijven lijkt me.
